BİYOLOJİ PORTALI

Bu yazıyı paylaşabilirsiniz

FARKLI BESİNLERİN OKSİJENLİ SOLUNUMA KATILIM BASAMAKLARI, FOTOSENTEZ, O2’Lİ SOLUNUM VE FERMANTASYON KARŞILAŞTIRMALARI

-Canlıların enerji elde etmek için kullandığı organik besinler sırasıyla karbonhidratlar, yağlar ve proteinlerdir.

- Bu besin maddelerinin solunum reaksiyonlarıyla yıkımı (oksidasyonu) sonucu, ortak olarak CO2, H2O, ATP ve ısı oluşurken, amonyak (NH3) sadece aminoasitlerin yıkımı sırasında oluşur.

-Eğer bir enerji metabolizmasında NH3 oluşmuş ise besin maddesi kesinlikle protein (amino asit) dir.

-Enerji verici polimerler enerji matabolizması sırasında öncelikle hidroliz ile monomerlerine ayrılırlar.

-Karbonhidrat monomerleri glikoliz evresinden tepkimeye girer, asetil Co A’ya dönüşür, krebs ve ETS evrelerinden geçer.

-Protein monomerlerinden (amino asitlerden) ilk olarak amino grubu NH3 olarak ayrılır. Buna deaminasyon da denir. Daha sonra karbon sayılarına göre 2 C’lu amino asitler Asetil Co A’ya, 3C’lu amino asitler piruvata, 4 vedaha fazla C’lu amino asitler ise krebs döngüsündeki ara moleküllere dönüşerek tepkimeye katılırlar.

-Yağların sindirim ürünleri olan gliserol, glikolizin ara basamaklarından (PGAL’ dönüşerek) katılır, yağ asitleri ise mitokondride beta oksidasyonu adı verilen tepkimelerle

2C’lu asetil-CoA moleküllerine dönüştürüldükten sonra tepkimeye katılır.

Besinlerin oksijenli solunuma katılım yolları

Besinlerin oksijenli solunuma katılım yolları

BUNLARA DİKKAT EDELİM!

-Farklı besinlerin oksijenli solunumun hangi basamağından tepkimeye gireceğini karbon sayıları belirler.

-Bir hücresel solunumda 4 ve daha fazla karbonlu amino asitler hariç hangi substrat (besin) kullanılırsa kullanılsın kilit madde olan Asetil Co A mutlaka oluşur. Krebs döngüsü mutlaka gerçekleşir. Glikoliz evresi gerçekleşmek zorunda değildir.

-Bu da gösteriyor ki amino asitler ve yağ asitleri, etil alkol ve laktik asit fermantasyonunun substratı olamazlar.

-Farklı besin monomerleri hücresel solunum tepkimelerine aynı basamaktan katılabilirler. Örneğin 2 C’lu amino asitler ile yağ asitleri Asetil Co A’dan katılabilirler.

FERMANTASYON VE OKSİJENLİ SOLUNUMUN ORTAK ÖZELLİKLERİ

1. Substrat düzeyinde fosforilasyon ile ATP sentezlenir.

2. Başlangıçta aktivasyon  enerjisi olarak 2 ATP harcanır.

3. Glikoliz evresi gerçekleşir.

4. Enzimler görev yapar.

5. Isı açığa çıkar. (Ekzergoniktir)

6. Laktik asit fermantasyonu hariç CO2 açığa çıkar.

7. Hücre pH'sını düşürür.

8. NAD+ koenzimi hem indirgenir hem yükseltgenir.

9. Organik maddelerden H koparılır.

10. Yadımlama (katabolizma=yıkım) olaylarıdır.

11. Canlının biyokütlesini azaltır.

FERMANTASYON VE OKSİJENLİ SOLUNUM ARASINDAKİ FARKLAR

Femantasyon

Oksijenli Solunum

Maya hücrelerinde, bazı bakterilerde ve yerli O2 olmadığı zaman kas hücrelerinde görülür.

Canlıları çoğunda görülür.

(Enerji ihtiyacı fazla olan canlılar)

Oksijen kullanılmaz.

Oksijen kullanılır.

ETS görev yapmaz.

ETS görev yapar.

Tamamı sitoplazmada gerçekleşir.

Sitoplazma ve mitokondride gerçekleşir.

1molekül glikozdan toplam 4 ATP, net 2ATP üretilir.

1molekül glikozdan toplam en çok net 32 ATP  üretilir.

Sadece substrat düzeyinde fosforilaasyonla ATP üretilir.

Hem substrat düzeyinde hem de oksidatif fosfori-lasyon ile ATP üretilir.

Glikoz; etil alkol ve laktik asit gibi organik bileşiklere parçalanır. Etil alkolde CO2 çıkar.

Glikoz, su ve CO2 gibi inorganiklere kadar parçalanır.

Son hidrojen alıcı bir organiktir.

Son hidrojen alıcı oksijendir.

Enerji verimi % 2-10 arasındadır.

Enerji verimi yaklaşık %40dır

Sadece NAD koenzimi görevlidir.

NAD ve FAD koenzimleri görevlidir.

FOTOSENTEZ VE OKSİJENLİ SOLUNUM ARASINDAKİ FARKLAR

Fotosentez

Oksijenli Solunum

Fotosentetik canlılarda gerçekleşir.

Aerobik canlılarda gerçekleşir.

Sadece yeterli ışık enerjisi varlığında gerçekleşir.

Oksijen varlığında gerçekleşir

Oksijen veya kükürt gibi yan ürünler açığa çıkar.

Su ve karbondioksit açığa çıkar.

Besin ve O2 üretilir.

Besin ve O2 tüketilir.

Güneş enerjisi kimyasal bağ enerjisine dönüştürülür.

Kimyasal bağ enerjisi serbest ATP’ye dönüşür.

Fotofosforilasyon olur.

Substrat düzeyinde ve oksidatif fosforilasyon olur.

Su hem kullanılır, hem de oluşur.

Su açığa çıkar.

Ökaryotların kloroplastlarında gerçekleşir.

Ökaryotların sitoplazmasın- da başlar mitokondrisinde tamamlanır.

Biyokütleyi arttırır.

Biyokütleyi azaltır.

Ortam pH'ı yükseltir.

Ortam pH'ı  düşürür.

NADP hem indirgenir hem de yükseltgenir.

NAD hem indirgenir hem de yükseltgenir.

ETS’ de son elektron alıcı orgniktir (NADP)

ETS’ de son elektron alıcı inorganiktir. (O2)

FOTOSENTEZ VE OKSİJENLİ SOLUNUMUN ORTAK ÖZELLİKLERİ

-ATP üretimi ve tüketimi vardır.

-ETS elemanları görev alır.

-Enzimatik tepkimeler gerçekleşir.

-Enerji dönüşümü gerçekleşir.

 


Yorum Bırak



DİĞER BAŞLIKLAR

KONU BAŞLIKLARI

POPÜLER KONULAR